Përtej mallit për qytetin e lindjes, Pandi Laço sjell me nota humori përzier me nostalgji kohën e shkuar, ku kotësia e një diktature dhe ndjeshmëria rinore bëjnë xhiro paralel në bulevard. Krahasimi me të sotmen, kur qytetit i mungon fryma nga betonizimi dhe mungesa e ndjeshmërisë, e bën akoma më të dhimbshme këtë. Poezia e Pandit është njëkohësisht mjaltë dhe gjemb.