Perandoresha e Pjetrit – Vellimi 1

Përralla e errët e një Hirusheje të shekullit të 18-të

Volteri e ka quajtur jetën e lituanezes Marta Skovronski—gruas së car Pjetrit I dhe perandoreshës së parë ruse, Katerinës I—si “historinë e një Hirusheje të shekullit të 18-të”. Por ky roman, i bazuar thellësisht në burime autentike të epokës, është krejt e kundërta e çdo stereotipi të ëmbël përrallash.

Ora shënon nëntë. Për perandoreshën ka filluar dita e fundit e jetës. Me vdekjen që e përgjon pranë, ajo zgjedh ta tregojë vetë historinë e saj, një rrëfim që ndryshon kryekëput nga tekstet shkollore të historisë, të cilat historikisht janë shkruar nga burrat. E mbetur jetime vetëm pesë vjeçe, në rininë e saj ajo dukej e destinuar vetëm drejt vuajtjes: shërbëtore, rrobalarëse, e burgosur lufte dhe skllave seksi. Megjithatë, fati e drejtoi gjetkë. Ajo u bë e dashura e fshehtë e Aleksander Menshikovit, lituanez edhe ai, dhe më vonë dashnorja e më pas gruaja e mikut të tij më të ngushtë, car Pjetrit I.

Që në fillim, një trekëndësh i tensionuar dashurie dhe miqësie pulson midis dy lituanezëve dhe carit rus. Kjo marrëdhënie e ndërlikuar ngre dyshime të vazhdueshme: kush është ai që manipulon, kush është viktima, kush është joshësi dhe kush tutori? Përmes këtyre pikëpyetjeve, romani analizon se cili është roli që paracakton pushteti dhe çfarë është në thelb kjo histori: një përrallë triumfi apo një tragjedi njerëzore.

Kjo është një histori për përplasjen mes kulturave dhe mentaliteteve lindore me ato perëndimore brenda një martese toksike. Për kohën dhe dhunën. Për varësinë psikologjike dhe atë nga alkooli, për personalitete me identitet të copëtuar, por të zotët të ringrihen nga pluhuri, për një luftë shkatërruese dhe për ëndrra që i japin jetë një bukurie të pavdekshme.