Perflakje ere

Një arratisje poetike mes reflektimeve të thella dhe dy cikleve të jetës

Keni jetuar ndonjëherë me ndjesinë e një pedanti të rraskapitur që, pas një trilion minutash jetë, sheh botën të ecë nën ritmin e vet në një mëngjes shiu? Përballë kësaj plogështie dhe mërzitie, zgjidhja mbetet arratisja në një botë të brendshme, aty ku çdo lëvizje e kotë mund të vëzhgohet me vëmendje. Në këtë gjendje, ashtu si një shirit i vjetër i një kasete filmi që herë ecën shpejt e herë ngec pa mëshirë, autori zhytet në reflektime mbi qenien e tij. Kjo është pikërisht fryma dhe filozofia që përshkon vëllimin poetik “Përflakje ere” nga Sonja Hoxhallari.

Libri ndahet mjeshtërisht në dy cikle, duke dëshmuar një evoluim të qartë artistik. Cikli i parë, i dedikuar dashamirësve të rimës, mbështetet në një gjuhë më të thjeshtë dhe të drejtpërdrejtë, por tejet të pasur me figura stilistike. Ai vjen si një reflektim i vëzhgimeve të përditshme, i ndërthurur me ndjesi të zjarrta.

Nga ana tjetër, cikli i dytë shpërfaq pjekurinë dhe stilin e vërtetë që autorja ka përqafuar, duke u frymëzuar thellësisht nga poezia moderne. I dedikuar adhuruesve të alegorisë, ky cikël flet me një gjuhë të thellë e lakonike, plot paradokse, varg të lirë dhe një leksik tepër specifik. Është pikërisht këtu ku bashkohen më së miri të qenit një vëzhgues i ftohtë dhe një sentimental i thekur.