Medea – Albas

Hakmarrja e një gruaje të braktisur dhe jehona e një tragjedie të pavdekshme

Tragjedia e famshme “Medea” e Euripidit e ka marrë titullin nga protagonistja e saj e jashtëzakonshme—një grua nga brigjet lindore të Detit të Zi, e cila shpërngulet në Korintin e Greqisë antike e joshur nga Jasoni, me të cilin kishte rënë thellësisht në dashuri. Mirëpo, besnikëria e saj shpërblehet me tradhti kur Jasoni e braktis atë për shtatin e një gruaje tjetër. Sikur të mos mjaftonte kjo, sundimtari i Korintit e dëbon Medean nga qyteti, duke e lënë endacake, në mes të katër rrugëve dhe pa asnjë shpresë për jetën.

Për të rivendosur nderin e saj të shkelur, ajo kthehet në një forcë shkatërruese dhe ndërmerr një akt ekstrem që shkakton katër vdekje: vret nusen e re të Jasonit dhe babanë e saj, si dhe dy djemtë që kishte me vetë Jasonin. Ky rebelim i përgjakshëm është një shpërthim i dhimbjes njerëzore të shtyrë në ekstrem.

Ndonëse u shkrua dhe u luajt në skenë në qytetin ku lindi dhe hodhi shtat demokracia, “Medea” ishte e vështirë për t’u pranuar në Athinën e shekullit V p.K. Ky përkthim i ri e tepër i kujdesshëm nga Sokol Çunga u ofron lexuesve shqiptarë një variant të përmirësuar të kësaj kryevepre, duke ngritur një pyetje thelbësore që kapërcen epokat: Po në shoqëritë e sotme, a kemi vallë nevojë për mesazhin e Medeas, se të drejtat e grave për barazi nuk mund të shpërfillen pafundësisht?