Meso te flasesh me bimet

Në një restorant në Barcelonë, një çift është duke ngrënë drekë. Ata jetojnë me njëri-tjetrin për më shumë se njëzet vjet. Paula e mocionuar mendon që t’i thotë Mauros se dëshiron të martohet me të dhe të kenë një fëmije bashkë. Por, para se ajo të artikuloje fjalinë, ai i thotë se në jetën e tij tashmë është një grua tjetër dhe lidhja e tyre ka mbaruar. Pastaj ngrihet me nxitim nga tavolina, duke e lënë atë të vetme dhe të tronditur.

Dy orë më pas, Paula merr një telefonatë që e lajmëron se Mauro kishte pësuar një aksident jashtë restorantit dhe se ndodhet në spital, në gjendje kritike për jetën. Ajo nuk do të mund të arrijë që ta shohë atë gjallë.

Ky roman është ndërtuar mbi dy plane paralele: në dhim-bjen e humbjes së jetës në dhe zemërimin nga tradhëtia.

Profesioni i Paulës si neonatologe në spital e ka mësuar që edhe në momentet e saj me të dëshpëruara të forcojë ndjenjën e qëndrueshmërisë për të fituar veten. Është pikërisht shpëtimi i jetës së fëmijëve, motivi që e sjell atë në kontakt me mrekullinë dhe brishtësinë e jetës. Edhe pse e rënduar nga ana psikologjike, ajo është e vetëdijshme se vendin e dhimbjes, duhet ta zëvendësojë me hapa të kujdesshëm drejt rilindjes.

Me një stil shkrimi emocional, pothuajse hipnotik, Marta Orriols na tregon mekanizmin se si duhet të përballemi me dramat e jetës si vdekja dhe tradhëtia, si të gjejmë rrugën për ekzistencë dhe si të rizbulojmë tek vetja, aftësinë për t’u ngritur përsëri…