Hermann Hesse

Hermann Hesse është shkrimtar i shquar i shekullit të XX dhe njëherësh edhe filozof, - fitues i Çmimit Nobel në Letërsi. Ka lindur më 2 korrik 1877 në Gjermani, me prindërit: Johannes, një misionar fetar dhe drejtor editorial, i lindur në Estoni, ndërsa nëna e tij, Maria Gundert, ka lindur në Indi me një baba gjerman dhe nënë zvicerane-franceze. Nga kjo përzierje unike e kulturave ndoshta mund të ringjallë tërheqje tjetër që Hesse do të zhvillojë për vizionin e botës Lindore, i cili ka shprehjen e vet më të lartë në të famshmen “Siddartha”, një e vërtetë “kult” për brezat e rinj dhe jo vetëm për ata. Në asnjë rast nuk mund të anashkalohet fakti që familja e Hesses i dha një edukim të rreptë pietist birit të saj, aq sa të shkaktojë jo pak reagime negative në djalin e ndjeshëm. Disa shembuj të kësaj intolerance mund të gjenden direkt te autori, nëpërmjet skicave autobiografike ai ka përshkruar reagimet negative ndaj detyrave të imponuara dhe çdo “kontrolli të familjes”, pavarësisht drejtësisë dhe fisnikërisë së qëllimeve. Hesse ishte një fëmijë jashtëzakonisht i ndjeshëm dhe kokëfortë, i cili krijoi vështirësi të mëdha për prindërit dhe edukatorët. Një tjetër figurë me rëndësi të madhe në rritjen e vogël Hermannit është ajo e Hermann Güntert, gjyshit nga ana e nënës, i cili ishte gjithashtu një misionar në Indi deri në vitin 1859, poliglot dhe njohës erudit i dialekteve të ndryshme indiane. Ndër të tjera, ai kishte shkruar një gramatikë, një fjalor dhe e përkthente Dhiatën e Re në gjuhën malajale. Qasja në bibliotekën e pasur të gjyshit të tij, me një fjalë, do të jetë thelbësor për formimin jashtëshkollor të Hesses, sidomos gjatë krizës së rinisë, të cilat janë gjithashtu të dokumentuara edhe nga shkrimet e tij në dritëhijet e personazheve të romaneve të tij. Në vitin 1888 ai hyn në gjimnazin Calë në Bazel. Hesse fillon të vuajë nga gjendje të rënda depresive, të tilla si për të nxitur mësuesit për të kërkuar kthimin e tij në shtëpi. Prindërit nuk gjejnë asgjë më të mirë se ta dërgojnë atë për një “shërim” tek pastori Christoph Blumhardt. Pasoja është një përpjekje për vetëvrasje, e cila do të kishte sukses nëse revolveri nuk do të kishte shkrepur. Hermann pranohet në klinikën e të sëmurëve nervorë, një vend i ngjashëm me një azil, në Stetten. Kjo ndërthurje e motiveve të ndryshme ekzistenciale hedh dritë të konsiderueshme në veprimtarinë e tij narrative. Jeta dhe vepra e Hermann Hesses në fakt, janë të mbuluara plotësisht nga kontrasti ndërmjet traditës familjare, personalitetit e ndërgjegjes individuale dhe realitetit të jashtëm. Më 1924 ai përsëri mori shtetësinë zvicerane dhe pati disa martesa. Nga martesa e parë me Maria Bernoulli (1869-1963) i lindin tre fëmijë: Bruno (1905), Heiner (1909) dhe Martin (1911). Martesa e dytë me Ruth Ëenger (1897), njëzet vjet më e re se ai, zgjat vetëm disa vjet. Vetëm gruaja e tij të tretë, Ninon Ausländer (1895-1965), e divorcuar Dolbin, një historiane arti, austriak dhe hebreje, qëndroi pranë poetit deri në fund. Pas sukseseve të para letrare Hesse gjeti një mori të lexuesve në rritje, kryesisht në vendet gjermano-folëse, atëherë, para Luftës së Madhe, në vende të tjera evropiane dhe Japoni, dhe pas dhënies së çmimit Nobel për letërsi (1946) në në të gjithë botën. Më 9 gusht 1962 ai vdiq në Montagnola pas një hemorragjie cerebrale. Vepra e Hesses, përplotësuese me veprën e bashkëkohësit Thomas Mann, shpreh, në një prozë klasike, por e pasur me thekse lirike, një, dialektikë të gjerë të strukturuar midis sensualitetit dhe shpirtërores, arsyes dhe ndjenjës. Interesi i tij për  komponentët irracionalistë të e mendimit dhe të disa formave të misticizmit lindor paraprin sjelljet e mëvonshme avant-guardiste amerikane dhe evropiane dhe shpjegon fatin e sërishëm të librave të tij në mesin e gjeneratave të reja. Vepra e tij është botuar e plotë nga shtëpia botuese Dukagjini në Prishtinë dhe e gjeni edhe tek libraria Leximtari.