Antosia ne pafundesi

Antosia e vogël jeton e lumtur në një shtëpizë pranë pyllit Brentówka, në kreshtat lindore të Polonisë. Bota e saj e qetë tronditet në shtatorin e vitit 1939, kur Polonia u pushtua nga Gjermania naziste dhe  më pas nga Rusia Sovjetike. Kur babai i saj largohet për në luftë, nëna dhe Antosia, arrestohen nga NKVD, [Komisariati i Punëve të Brendshme dhe Policia Sekrete e Bashkimit Sovjetik] dhe internohen në kolkozet e Kazakistanit.

Edhe pse e vogël në moshë, Antosia duhet të mbijetojë në një ambient ku mbizotëron terrori i policisë sekrete dhe propoganda komuniste. Ajo dhe shoqja e saj Rutka gjejnë mënyra të ndryshme për të mos iu nënshtruar dhunës dhe presionit të Kupczyszynit, oficerit të devotshëm të NKVD-së që sillet me kolkozin si me pronën e tij private. Përveç terrorit sovjetik, ato duhet të përballojnë edhe mungesën e ushqimeve dhe veçanërisht , acarin e dimrit të gjatë, kur edhe uji nëpër puse vazhdimisht kthehej në akull.

Nëpërmjet fatit të trazuar të heroinës së tij, Marcin Szczygielski zbulon dramën e mijëra fëmijëve polakë gjatë Luftës së Dytë Botërore, që u morën me dhunë nga shtëpitë e tyre me urdhër të Stalinit dhe u internuan në Kazakistan apo gulagët e tmerrshëm të Siberisë.