Te henat blu

Një rrugëtim ekspresiv mes kaosit dhe kërkimit të vetvetes

Romani “Të hënat blu” është një vepër që mbart shumë elemente të forta nga jeta e vetë shkrimtarit. Të shkruara kur ai ishte ende 23 vjeç, përvojat dhe përshtypjet e këtij libri vijnë drejtpërdrejt nga mjediset e tij më të afërta: familja, shkolla dhe kaosi shoqëror i kohës. Me një stil që qëndron diku midis Bukowskit dhe Céline, ky është një libër i gjallë e jetësor, ku autori duket se ka derdhur absolutisht gjithçka nga rinia dhe aventurat e tij të para profesionale e seksuale.

Në qendër të historisë ndodhet një familje e vogël me origjinë hebreje, e shënjuar nga traumat e së shkuarës. Babai është gjysmë i alkoolizuar dhe askush s’e di se si e fiton jetesën, ndërsa nëna, dikur mjaft e bukur, është një e mbijetuar e kampit të përqendrimit të Aushvicit dhe viktimë e neurozave të veta. Mes tyre rritet djaloshi Arnon, personazhi kryesor i këtij romani të shkëlqyer debutues që është përkthyer në mbarë botën.

I bindur se njerëzit më të dashur mund të bëhen armiqtë tanë më të këqij dhe i shtyrë nga një kureshtje e pandalshme, Arnoni e kalon jetën e tij të rrënuar mes bareve të Amsterdamit dhe prostitutave. Lexuesi bëhet dëshmitar i një jete që lë mënjanë dashurinë sterile me Rozin, për të ndjekur takimet e papërsëritshme dhe kuptimplota me Marselën, Natashën, Astridin dhe Sandrën. Një përpjekje e guximshme për të bërë sërf mbi dallgët e jetës pa u kredhur kurrë plotësisht, e mbushur me episode, kujtime dhe reflektime që pasojnë natyrshëm njëra-tjetrën.