Genesis – inteligjenca artificiale, shpresa dhe mendja njerezore

Konkluzioni i Genesis është pashmangshmërisht kisingerian. Ajo që disa njerëz e shohin si një spirancë për shpëtimin e njerëzimit në furtunë, të tjerë syresh e shohin si një litar që na mban të lidhur pas.

Ato që disa i lëvdojnë si hapa të domosdoshëm drejt një kulmimi të potencialit njerëzor, të tjerë i shohin si një rrëshqitje me kokë përpara, drejt humnerës.

Në këtë rast, divergjencat emocionale të instikteve – dhe vijat subjektive që hiqen nga të gjitha palët – do të krijojnë një situatë të paparashikueshme e të gatshme për të shërthyer. Pozicione gjithnjë e më të qarta “fitimtarësh dhe humbësish” potencialë do të sabotojmë ato të të tjerëve.

Ata që kanë një besim të tepruar tek IA-ja do e kamuflojnë forcën e tyre dhe fshehurazi, do të përshpejtojnë punën e tyre. Afati kohor i krizave në ardhje e sipër do të përshpejtohet përtej përvojës së mëparshme njerëzore, – shumë shpejt ne do të gëlltitemi dhe nuk është e qartë nëse dhe si do të mbijetojmë….