Mjalti i hidhur

Një martesë gjysmëshekullore, njëmbëdhjetë letra dhe një sekret që ndryshon gjithçka

“Një farë në bërthamën e një molle është një kopsht frutor i padukshëm”… kështu thotë një proverb i vjetër uellsian, i cili mbart thelbin e këtij romani tronditës.

Hana ka jetuar gjithë jetën e saj në Berlan Deg. Bashkëshorti i saj erdhi të jetonte aty, në pemëtore, mbasi u martuan së bashku. Tani, pas pesëdhjetë vitesh martesë, ai prehet i shtrirë në mes të dhomës. Është nata e funeralit, dhe një jetë e tërë kujtimesh treten përballë pamundësisë së Hanës për të pranuar qetësinë e tij të përjetshme.

Bashkëshorti i saj ishte shkrimtar dhe bletërritës njëkohësisht—një njeri i jashtëzakonshëm që kishte arritur ta kuptonte botën rretheqark përmes gjuhës misterioze të bletëve. Para se të vdiste, ai i ka lënë Hanës njëmbëdhjetë letra, po aq sa është numri i kornizave të hojeve brenda në një koshere bletësh. Secila prej këtyre letrave është një analizë e thellë e ngjarjeve, emocioneve dhe situatave të ndryshme të martesës së tyre.

Në mëngjesin e funeralit, Sejdi, motra më e vogël e Hanës, me të cilën ajo prej kohësh nuk kishte marrëdhënie, kthehet në shtëpi për ceremoninë mortore. Ndërsa Hana hap dhe fillon të lexojë letrat njëra pas tjetrës, zbulon një sekret tronditës që e detyron të rishqyrtojë të gjithë bashkëjetesën e saj.

Në sfondin e kësaj historie, romani analizon mjeshtërisht mënyrën se si tri gra, që ndoshta nuk e kanë njohur kurrë vërtet karakterin e njëra-tjetrës, përpiqen ta rindërtojnë jetën e tyre sipas kushteve, lidhjeve dhe zgjedhjeve personale, në një parajsë tashmë të humbur.