Ne bregun Chesil – Ian McEwan

Korrik 1962.

Dy të rinj, Florenca dhe Eduardi, sapo janë martuar në Oksford dhe kanë shkuar për muajin e mjaltit në një hotel të vogël në plazhin Chesil. Ndryshe nga sa kanë ëndërruar ata, nata e tyre e parë, nuk ka lidhje fare as me endje nëpër guralecët e plazhit me shishen e verës franceze në dorë, as me ankthin e pritjes së gjatë të të qenit bashkë, larg botës. Nata e tyre merr një rrjedhë të paparashikuar.

Fati i keq, dëshirat, koha dhe pakënaqësitë, kërcënojnë për dramë në rrëfenjë. Lidhja e tyre cënohet nga hijet e së shkuarës dhe paragjykimet që personazhet mbajnë në vetvete. “Ata ishin të rinj”, rrëfen Ian McEwan, “të edukuar dhe të dy të virgjër, në atë natën e tyre të parë, por jetojnë në një kohë kur të folurit për seksin është pothujase i pamundur.”

Jemi në Europën e viteve 60′, dhe pikërisht, dyzimi ndaj tabuve bëhet shkak i përmbysjes së fatit. Deri ku do të shkojë drama e paparashikuar?