Koha për të vrarë, romani i vetëm i Ennio Flaianos, u botua më 1947 dhe po atë vit fitoi Çmimin Strega, në edicionin e tij të parë. Në periudhën e pasluftës shkroi skenarë të shumë filmave, duke punuar me Antonionin, Rossellinin, Soldatin dhe gjithashtu Fellinin, i cili në veçanti e përfshiu në kryevepra si “I vitelloni”, “La dolce vita” dhe “Otto e mezzo”.

Atmosfera e vuajtjeve të një populli në eksod, por edhe dhembjet personale të protagonistes, e afrojnë këtë roman me veprën tjetër të autores, Gruaja e kolonelit, e mirëpritur nga lexuesi ynë. Edhe ky ka një mesazh për dhembjet e shkaktuara nga një luftë e gabuar, viktima të së cilës janë, si zakonisht, ata që nuk kanë përgjegjësi për të. Mes tyre, protagonistja e romanit, në prag të rinisë, shkrirë me peizazhin, natyrën dhe botën shtazore të vendit të saj, në përpjekjet për të kuptuar botën dhe universin, në vigjilje të zbulimeve të panjohura shpirtërore që do t’i ofrojë jeta.